Hoezo, ik - Introductie
We hebben het karakter voor
ik
gezien.
ik

Aks je er even naar kijkt, dan zie je dat het eigenlijk best een moeilijk karakter is. Vergelijk maar met het Nederlandse
ik
, twee vertikale streepjes met een soort pijltje naar links. En zeker als je weet dat het in het Engels
ik
slechts een hoofdletter
I
is. Gewoon een streepje omlaag. Welliswaar een hoofdletter, maar toch een simpel teken. De Chinezen hebben het zichzelf wel erg moeilijk gemaakt.
was vroeger ook helemaal geen karakter voor
ik
. Het was een karakter voor een bepaald wapen. Pas later werd de betekenis
ik
. In het hedendaagse Chinees, is het dan ook enkel een karakter zonder dat de onderdelen een betekenis hebben. Misschien wil men de geweldadige herinnering eraan wegwerken.
Maar om het te begrijpen, geef ik hier toch wel de onderdelen.
Opbouw
Het Chineze karakter
(
) is opgebouwd uit maar liefst drie componenten.
Bovenin links staat een kleine streep.
丿
. (schuine streep linksboven). Dit heeft geen losse betekenis. Het is gewoon een streep waaruit andere karakters worden opgebouwd.
Het karakter
is de verkorte vorm van
(hand).
is geen radicaal. Het is een variant van het radicaal
(die in het linkerdeel van een karakter kan worden gebruikt.
Het rechterdeel gaat over het wapen. De
is een oud Chinees wapen, dat eruit ziet als een stok waarop dwars een scherpe punt of dolk zit. Waarschijnlijk is hier later uit de hellebaard voortgekomen. Waarbij aan de stok twee kleinere bijlen (beide zijden) zitten, met vaak ook nog een punt erop. Het ziet er ook echt zo uit: een stok met een zijwaarts mes.
丿
piě
[karakterwoord]

shǒu
hand

stok met een zijwaards mes

We hebben het dus over de hand die het stok met zijwaardse mes vasthoudt. Een persoon dus mogelijk. Wellicht dat dat de oorsprong hiervan is?